Wednesday, June 9, 2010

ड्रिबल, टॅकल, किक & सेव्ह : अध्याय पहिला ...

इंग्लंडच्या लिव्हरपुल ह्या क्लबचा लिजंडरी मॅनेजर 'बिल शाँक्ली' म्हणतो "Some people believe football is a matter of life and death. I'm very disappointed with that attitude. I can assure you it is much, much more important than that".

काय खोटे आहे त्यात ?
ह्यावेळच्या चॅम्पीयन्स लीगच्या वेळी मॅन्चेस्टर युनायटेडचा सुपरस्टार व इंग्लंडचा मुख्य आधारस्तंभ असलेला 'वेन रुनी' हा बायर्नच्या पहिल्या मॅचच्यावेळी अतिताणामुळे पायाच्या मसल्स फाटल्याने जखमी झाला व त्याला त्या रात्री अक्षरशः पायाला फ्रॅक्चर करुन बाहेर पडावे लागले. पण पुढच्या मॅचमध्ये मॅन-युची इज्जत पणाला लागली तेव्हा तो १००% फीट नसतानाही पुन्हा मैदानावर उतरला, परिणाम पुन्हा त्याची दुखापत वाढली.
रियालचा डिफेंडर पेपे ह्याचे चक्क डोके फुटले असतानासुद्धा हा पठ्ठ्या तात्पुरती पट्टी बांधुन पुन्हा मैदानात उतरला व गोलसमोर एका भिंतीसारखा उभा राहिला.
चेल्सीचा मुख्य आधारस्तंभ दिदियर ड्रोग्बाच्या छातीत अ‍ॅस्टॉनच्या एका प्रतिस्पर्धी मिडफिल्डरची एवढी जोरात लाथ बसते की त्याला २ मिनिटे मैदानावर तळमळत असताना पाहुन इकडे आमचे काळिज लक्ककन हालते, पण १० मिनिटाच्या विश्रांतीनंतर हा पुन्हा मैदानात येतो व अ‍ॅस्टॉनवर एका झंझावातासारखा तुटुन पडुन त्यांची पार वाताहात करतो.
लिव्हरपुलची उरलीसुरली इज्जत वाचवण्याच्या प्रयत्नात फर्नांडो टोरेसला एक अशी खतरनाक टॅकल सहन करावी लागते की ज्याला उरलेल्या सिझनसाठी बाहेर बसवतेच पण आता त्याच्या विश्वचषकातल्या सहभागावरही प्रश्नचिन्ह उभी करते, तीच गत असते ती बार्काच्या जादुई मिडफिल्डर आद्रेयस इनियेस्टाची, त्याचा सहभाग ह्या विश्वचषकात अजुन निश्चित नाही व त्याने ऑलरेडी चॅम्पीयन्स लीगचे महत्वाचे सामने बेंचवर बसुन डोळ्यात पाणी आणुन पाहिले आहेत.
आर्सनेलचा बचावपटु विल्यम गॅलास एवढ्या तडफेने प्रतिस्पर्ध्यापुढे झोकुन देतो की त्याचा परिणाम डायरेक्ट त्याचे पायाचे हाड मोडण्यात होतो व तो आजही पुन्हा फिट होऊन फ्रान्सच्या स्कॉडमध्ये सामिल होण्यासाठी झगडत आहे.

पण हे झालं त्यांच्यासमोर पैशांची रास ओतणार्‍या "प्रोफेशनल क्लब्ससाठी" , तिकडे मिळालेल्या पैशाचे मोल द्यावेच लागते नाही तर कधी लाथ बसेल ह्याची खाती नसते. तरीही हे पठ्ठे एवढे एकढे जीव तोडुन खेळतात.
कारण ?

फुटबॉल ... फुटबॉल ... फुटबॉल
फुटबॉल ... फुटबॉल ... फुटबॉल
फुटबॉल ... फुटबॉल ... फुटबॉल

जगातल्या सगळ्यात वेगवान व सुंदर खेळ.
फुटबॉल म्हणजे केवळ वार्‍याच्या वेगाने धावत जाऊन आणि चित्याच्या चपळाईने प्रतिस्पर्धी बचावपटुंना भेदत जाळ्यात बॉल धाडुन केलेला गोल नव्हे, फुटबॉल म्हणजे आपले शरिर पणाला लाऊन समोरच्या स्ट्रायकरसमोर झोकुन देऊन आपल्या गोलचा बचाव करणे नव्हे, फुटबॉल म्हणजे आपल्या हजारो पाठराख्यांच्या अखंड प्रोत्साहनाच्या आक्रंदनात केलेला जबरदस्त खेळ नव्हे, फुटबॉल असतो एक अंतिम विजय ह्या सर्व गोष्टींच्या वरचा. फुटबॉल असतो तो एक खेळ एका पॅशनचा, त्या पॅशनने केलेल्या गोल्सचा आणि त्याच इर्शेने टॅकल करुन केलेल्या नेत्रदिपक डेफेंडिंग अ‍ॅक्ट्सचा. फुटबॉलमध्ये प्रतिस्पर्ध्याला विजयची संधी दिली जात नाही किंवा आपण स्वतः जिंकण्याची वाट पाहिली जात नाही, फुटबॉल असतो तो प्राण पणाला लाऊन खेचुन आणलेल्या अंतिम विजयाचा.
फुटबॉल हा असा खेळ आहे की ज्यात २२ वेडे एका बॉलमागे जीव तोडुन धावतात, जीव खाऊन त्याला लाथा मारतात, शरिर पणाला लाऊन त्याला आडवतात आणि आणि हे सर्व आपला श्वास रोखुन पाहणारे पाठिराखे ह्या खेळाचे अंतिम विजेते असतात.

फुटबॉल म्हणजे विजय ....
फुटबॉल म्हणजे अंतिम विजय ...
फुटबॉल म्हणजे केवल विजय, विजय आणि विजय ...

हा विजय असतो तो त्या मैदानावर आपल्या पराक्रमाची शर्थ करणार्‍या व जादुई खेळ दाखवुन विजयश्री खेचुन आणणार्‍या ११ जणांचा, हा विजय असतो तो त्या सामन्यात न खेळलेल्या व बेंचवर बसुन आपल्या टीमला चियर करणार्‍या राखिव गड्यांचा, हा विजय असतो तो ह्या मैदानावरच्या अचाट लोकांच्या जादुई शक्तीला एक योग्य दिशा देऊन त्यांच्या कौशल्याला पैलु पाडुन त्याचे विजयश्रीच्या रुपाने सोने करणार्‍या मॅनेजरचा, हा विजय असतो तो ह्यांना प्रत्येक गोष्टीत आपल्या अनुभवाने आणि उपकरणांनी मदत करुन त्यांना 'फायनल जजमेंट'साठी तयार करणार्‍या सपोर्ट स्टाफचा, हा विजय असतो तो हजारोंच्या संख्येने स्टेडियममध्ये व लाखोंच्या संख्येने आपल्या टीमचे पोस्टर्स, झेंडे, पोशाख, टोप्या घेऊन येऊन उन्मादात आणि आरोळ्यांनी आपल्या टीमला प्रोत्साहन देणार्‍या व सामना जिंकल्यावर त्यांना डोक्यावर घेऊन नाचणार्‍या व हारल्यावर आरोळ्यांच्या रुपाने आपल्या संघाचे सांत्वन करुन त्यांना धीर देणार्‍या लाखो अनामिक पाठिराखांचा, हा विजय असतो तो एका विशिष्ठ क्लबचा किंवा एखाद्या राष्ट्राचा किंवा संपुर्ण मानवतेचा ...

विजय !
विजय विजय !!
विजय विजय विजय !!!

ह्या वर्षीचा स्टार प्रशिक्षक 'जोस मोरिन्हो" म्हणतो "You can have the top stars to bring the attention, you can have the best stadium, you can have the best facilities, you can have the most beautiful project in terms of marketing and all this kind of thing. But if you don't win... All the work these people are doing is forgotten".

कुठलाही विजय हा महत्वाचा असतो, मग तो एका इंग्लंडमधल्या शाळकरी टीमने समोरच्या दुसर्‍या शाळकरी टीमवर मिळवलेला विजय असो वा 'कँप नोऊ' इथे इंटर मिलानने बलाढ्य बार्सिलोनाला त्यांच्याच मैदानावर केलेला चीतपट विजय असो, विजय हा विजयच असतो आणि तो महत्वाचाच असतो.

पण इथे सामना जर २ देशांमधला असेल तर ?
हा सामना जर विश्वचषकामधला असेल तर ?
हा सामना जर विश्वषकामधल्या अंतिम लढतीचा असेल तर ?
ह्या विजयाचा आनंद तुम्ही कशात मोजणार ? ह्या विजयचे मुल्य तुम्ही कोणत्या तराजुत तोलणार ? ह्या विजयाला तुम्ही कशाची उपमा देणार ? ह्या विजयाचा जल्लोश तुम्ही कसा साजरा करणार किंवा ह्या लढतीत झालेला पराभव कसा पचवणार ? तुम्ही तुमच्या लाखो पाठिराख्यांना विजयश्रीची भेट देणार की पराभवाचे दु:ख भोगायला लावणार ? ह्या लढतीनंतर तुम्ही कोट्यावधी लोकांसमोर अभिमानाने आपले राष्ट्रगीत वाजवत "विश्वचषक" उंचावणार की ही लढत हारुन आपल्या राष्ट्राला एका दुखवट्यात लोटणार ?

कोण म्हणतो की फुटबॉल हा जीवन-मरणाचा प्रश्न आहे ?
अहो साहेब ह्या परिस्थितीत फुटबॉल आणि ह्या अंतिम विजयाची किंमत प्राणाहुन जास्त नाही का ?

इथे हवा आहे केवळ विजय.
हा विजय मिळवण्यासाठी हवे आहेत ते विजेते ... दी चॅम्पियन्स !
आणि ही स्पर्धा आहे ती सर्वोच्च अशा फुटबॉल विश्वचषकाची !

आफ्रिका खंडातल्या सोमालियातला एक फंकार 'कान (K'naan)' म्हणतो ...
Give me freedom, give me fire, give me reason, take me higher
See the champions, take the field now, you define us, make us feel proud
In the streets our heads are lifting, as we lose our inhibition,
Celebration, it surround us, every nations, all around us

हे आहे एक सेलेब्रेशन, एक जल्लोश, एक उन्माद !
हे सेलेब्रेशन आहे ते चॅम्पियन्सचे आणि त्यांच्या देशातल्या लाखो पाठिराख्यांचे !
हा उत्तुंग यशाचा अभिमान आहे ह्या चॅम्पियन्सचा आणि त्यांच्या देशाचा !
हा आहे ............ फिफा वर्ल्ड कप - २०१०, आफ्रिका !

इथे खेळणार आहेत ते चॅम्पियन्स आणि ते खेळणार आहेत ती आपल्या देशाला हा कप जिंकुन देण्यासाठी.
बहुतेक म्हणुनच ते खेळणार आहेत ते नेहमीपेक्षा १० पट जास्त जोशाने आणि तडफेने ...
इथे खेळणार आहेत ते ड्रोग्बा, मेस्सी, टोरेस, रुनी, डेव्हिड व्हिला, रॉबिन्हो, कार्लोस तवेझ, फ्रँक रिबरी, इट्टु सारखे वार्‍याच्या वेगाने हालचाली करुन विद्युल्लतेच्या चपळाईने बॉल जाळ्यात घाडणारे स्ट्रायकर्स ...
इथे खेळणार आहेत ते इनियेस्टा, फॅब्रिगास, झॅवी, गेरार्ड, लँपार्ड,क्रिस्तियानो रोनाल्डो, काका, स्नायडर, डी रोस्सी सारखे नेत्रदिपक खेळाने व अफलातुन पासेस आणि कमालीच्या ड्रिब्लिंग स्कीलने गोल सेट करणारे मिडफिल्डर्स ...
इथे खेळणार आहेत ते टेरी, पुयॉल, पिके, राऊल अब्लालियो, गलास, फर्डिनांड, नेस्टा, कॅनवॅरो सारखे आपले प्राण झोकुन प्रतिस्पर्ध्यांच्या चाली निष्प्रभ करत गोलसमोर एक मानवी भिंत उभा करणारे आणि अफलातुन टॅकल्सनी प्रतिस्पर्धी स्टायकर्सचा घामटा काढणारे डिफेंडर्स....
इथे खेळणार आहेत ते इकर कॅसिलास, व्हिक्टर वाल्देस, वॅन डर सार, करॅसो, पेपे रैना, ज्युलियो सिझर सारखे अभेद्य गोलरक्षक ...

चॅम्पियन्स !
चॅम्पियन्स !
चॅम्पियन्स !

तुम्ही येणार ना चॅम्पियन्सचा खेळ पहायला व फुटबॉलसारख्या नितांतसुंदर गेमचा आनंद घेऊन संपुर्ण मानवतेला विजयी करायला ?
ह्या विश्वचषकाचा उद्देश तोच आहे.
तुम्ही येणार असाल तर लक्षात ठेवा ह्या खेळाचे अंतिम विजेत "तुम्ही" आहात ...

आम्ही आजपासुन पुढे शक्य तितकी ह्या खेळाची, ह्या स्पर्धेची, ह्यांच्यातल्या टीम्सची आणि त्यांच्यातल्या चॅम्पियन्सची नवी माहिती आणि रोचक घडामोडी तुमच्यासमोर आणु.
फक्त तुमचे प्रेम आणो लोभ राहु द्यात ........... आमच्यावर आणि ह्या खेळावर !

Lets rejoice in the beautiful game,
And together at the end of the day
.

We all say
When I get older I will be stronger
They’ll call me freedom, just like a wavin’ flag
When I get older I will be stronger
They’ll call me freedom, just like a wavin’ flag
So wave your flag, now wave your flag, now wave your flag

Saturday, May 1, 2010

पुस्तकविश्व.कॉम -वापराकरिता खुले...

नमस्कार,

सर्वप्रथम महाराष्ट्रादिनाच्या सुवर्णमहोत्सवाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

सर्व मराठी रसिकांना कळविण्यास आनंद होतो की, मराठी नववर्षारंभाच्या मुहुर्तावर पुस्तकविश्व ह्या प्रकल्पाची (www.pustakvishwa.com) जी घोषणा करण्यात आली होती तो प्रकल्प आज १ मे २०१० रोजी महाराष्ट्रदिनाचे औचित्य साधुन पुर्णत्वास आला आहे.

आजपासुन पुस्तकविश्व.कॉम (www.pustakvishwa.com) हे संकेतस्थळ वापरकर्त्यांसाठी खुले करण्यात येत आहे.

पुस्तकविश्व.कॉम येथे आपण वाचलेल्या, आवडी-नावडीच्या पुस्तकांबद्दल परिचय, परीक्षण लिहु शकता. मराठी माणसाला चर्चा करणे फार आवडीचे! म्हणुनच केवळ पुस्तकाचा परिचय/परीक्षण लिहुन थांबणे नाही, तर आपण इतरांनी लिहिलेल्या परिचयांवर चर्चा करण्याचा पर्यायही उपलब्ध आहेच.

पुस्तकविश्वच्या सुविधा इथेच संपत नाहीत, तर

आपण वाचलेली पुस्तके,
आपल्या संग्रही असलेली पुस्तके
ह्यांचा एक छानसा विदाच आपल्या खातेपानावर बाळगु शकता. ह्यातुन आपल्या आवडीच्या पुस्तकांचे वाचक आपण जाणुन घेऊ शकता, त्यांच्याशी केवळ परिचय/परीक्षणांच्या धाग्यांवरच नव्हे तर वैयक्तिक चर्चाही करु शकता, (शक्य असल्यास) आवडीच्या पुस्तकांची देवघेवही करु शकता.

थोडक्यात, पुस्तक परिचय / परिक्षण, समान आवडी निवडी असलेल्या लोकांशी मैत्री आणि पुस्तक विषयांवर चर्चा असे या संकेतस्थळाचं स्वरूप असेल.

पुस्तकविश्व.कॉम येथे नवनविन सुविधा देण्याच्या प्रयत्नात टीम लोकविकास नेहमीच वचनबध्द राहील.

तर रसिकहो,

www.pustakvishwa.com येथे आजपासुन नोंदणी खुली करण्यात येत आहे. या, पहा, लिहा, वाचा.....पुस्तकवेड्यांनो, पुस्तकविश्वात रममाण होऊन जा.

- (टीम लोकविकास.)


अवांतर :

मित्रांनो, गेले काही दिवस कंपनीच्या कामामुळे, इतर वैयक्तिक गडबडींमुळे आणि सदर ’पुस्तकविश्व प्रोजेक्ट’मध्ये बिझी असल्याकारणे ह्या ब्लॊगवर नवे काही देता आले नाही व त्याबद्दल मी दिलगिर आहे. मात्र इथुन पुढे आपल्या सेवेस सातत्याने नवे लेखन देण्याचा प्रयत्न राहिल अशी मी आपणास ग्वाही देतो.

आपला आमच्यावर लोभ आहेच, फ़क्त तो असाच कायम रहावी हीच विनंती !!!


Monday, March 22, 2010

आयपीएल, पुणे टीम आणि पुणेरी पाट्या ...

शेवटी येणार येणार म्हणता पुण्याची 'आय पी एल टीम' आली.
आता आम्ही वाट पहातो आहे ती टीमच्या नावाची आणि त्यातल्या खेळाडुंची.
ते येईल तेव्हा येईल पण एक (भविष्यातले) पुणेकर ह्या नात्याने आम्ही काही "पुणेरी पाट्या" लागोलाग तयार करुन ठेवत आहोत, पुढे त्याची अर्थातच गरज पडेल ह्याविषयी आमच्या मनात अजिबात संदेह नाही.

* ह्या पाट्या आहेत त्या 'मैदानावरच्या' .....
१. सामन्याची वेळ तुमच्या तिकिटावर छापलेली आहे, उगाच कधीही येऊन गर्दी करु नये.
२. सामन्याच्या वेळेच्या आधी ३० मिनिटे मैदानात प्रवेश दिला जाईल, तुम्ही गडबड केल्याने सामना लवकर सुरु होणार नाही.
३. खुर्चीचा वापर फक्त बसण्यासाठीच करावा ... एका खुर्चीवर एकच !
४. मैदानात पिण्यासाठी (साध्या) पाण्याची व्यवस्था केली आहे, थंड तसेच फिल्टर्ड पाणी आपण दिलेल्या तिकिटाच्या पैशात मिळणार नाही, उगाचच आयोजकांकडे हट्ट धरु नये.
५. मैदानावरचे कॅमेरे हे सामन्याच्या हालचाली टिपण्यासाठी आहेत, उगाच हिडीस चाळे करुन त्यांचे लक्ष वेधण्याचा प्रयत्न करु नये.
६. आपण पुण्यासारख्या एका सुसंस्कृत शहरात एका सार्वजनिक ठिकाणी सामना पहात आहोत ह्याचे भान ठेऊन चियरलिडर्सना खाणाखुणा करु नये किंवा त्यांच्याकडे डोळे फाडुन बघुन लाज आणु नये. अश्लील चाळे कराल तर नुसतीच पोलीस कारवाई नाही तर धिंड काढण्यात येईल.
७. फुंके ( सिगारेट, बिड्या, चिलीम ), थुंके ( तंबाखु, गुटका, मावा, पान ) आणि शिंके ( तपकीर आणि स्वाईन फ्ल्युग्रस्त ) ह्यांना मैदानात मज्जाव.
८. मैदानात दारु विक्री केली जात नाही, मैदानात दारु पिऊ दिली जात नाही, मैदानात बाहेरुन दारु पिऊन आल्यास प्रवेश मिळणार नाही.
९. मैदानात विकत मिळणार्‍या खाद्यपदार्थांची आवरणे, पिशव्या तसेच पाणी किंवा शितपेयाच्या बाटल्या मैदानात फेकु नयेत, बाटलीवरुन खेळाडु घसरुन पडुन जखमी होऊ शकतो ह्याची किमान जाण ठेवावी.
१०. सामन्याच्या वेळी खेळाडुंना पाठिंबा देताना हळु आवाजात आरडाओरड करावी. हा क्रिकेटचा सामना आहे, तमाशाचा फड नव्हे !
११. अनोळखी वस्तुंना स्पर्श करु नये ... व्यक्तींसह !
१२. मैदानातील मोठ्ठे पंखे फक्त दुपारी आणि गर्दी असलेल्या ठिकाणीच लावण्यात येतील. पंख्याखाली बसण्यासाठी मोठ्ठ्या आवाजात भांडण करुन आयोजकांना त्रास देऊ नये.
१३. स्त्रियांचे स्वच्छतागॄह, खेळाडूंचे पॅव्हेलियन, चियरलिडर्स पोडियम, व्हीआयपी गॅलरी, पत्रकार कक्ष इत्यादी ठिकाणी उगाच जास्त घुटमळु नये.
14. सामन्यातील कसल्याही घटनेचा ( सामना हरणे, षटकार मारणे, धावबाद होणे, झेल टाकुन देणे वगैरे ) राग खुर्च्यांवर काढु नये.
15. सामना पहायला आलेल्या प्रेक्षकांचे खेडाळु, चियरलिडर्स, व्हीआयपी यांच्याबरोबर अथवा खेळपट्टी, पत्रकारकक्ष, समालोचन खोली, पॅव्हेलियन, व्हीआयपे बॉक्स इथे 'फोटु काढुन मिळणार नाहीत' किंवा त्याला परवानगी दिली जाणार नाही.
16. सामन्याच्या वेळेदरम्यान तुटलेल्या चपला, कापलेले खिसे, मोडलेला चष्मा, हरवलेली पर्स, गायब झालेला मोबाईल ह्यांची जबाबदारी आयोजकांकडे राहणार नाही. समोरच पोलीस स्टेशन आहे, तिकडे जाऊन तक्रार करावी.
17. हे पुणं आहे, शिमला नव्हे, उन्हाळ्यात गरम होणारच, पण म्हणुन मैदानात सामना पहायला शर्ट काढुन बसु नव्हे. अशा निर्लज्ज प्रेक्षकांना बाहेर काढले जाईल.
18. पाऊस पडल्यास पैसे परत मिळणार नाहीत, कॄपया हवामानखात्याशी सल्लामसलत करुन मगच तिकिट काढावे.
19. परदेशी खेळाडुंच्या अंगचटीला जाऊ नये तसेच त्यांना स्थानिक भाषेत गलिच्छ आणि अश्लील शिव्या देऊन वेडावुन दाखवु नयेत. ते आपले अतिथी आहेत, आपण घरात पाहुण्यांशी असे वागतो का ?
20. राजकीय नेते, सरकारी अधिकारी, स्थानिक दादा ह्यांचा वशिला लाऊन फुकट पास मागु नये. परवडत नसल्यास झाडावर चढुन सामना पहावा.
21. वरील सुचना ह्या चेष्टेचा विषय नव्हे ह्याची नोंद घ्यावी, ह्याची चेष्टा करणार्‍या प्रेक्षकांना संपुर्ण सामना संपोस्तोवर अंधार्‍या खोलीत बळजबरीने बसवुन ठेवले जाईल.

*** ह्या पाट्या आहेत त्या ' आयपीएल-पुणे संघाच्या कार्यालयातल्या" ....
१. फक्त दिवसाचे सामने खेळले जातील, त्यातही दुपारी १-३ असा विश्रांतीचा वेळ राखुन ठेवावा लागेल.
२. रात्रीच्या सामन्याचा चार्ज वेगळा पडेल, कुठल्याही परिस्थीत रात्री ८ वाजता सामना संपवण्याची जबाबदारी आयोजकांची राहिल, सवड मिळाल्यास उरलेला सामना दुसर्‍या दिवशी खेळता येईल.
३. सोमवारी सुट्टी घेतली जाईल.
4. सर्व लोकांना जाहीर निवेदन देण्यात येते की "आयपीएल-पुणे संघ ( पुण्याचा अभिमान, महाराष्ट्राची शान ) " ही आमचा पुर्णपणे स्वतंत्र संघ असुन "मुंबई इंडियन्स, महाराष्ट्र" ह्या संघाशी आमचा कसलाही संबंध नाही. त्या संघाशी केलेल्या व्यवहाराची जबाबदारी केवळ तो मराठी आहे ह्या कारणाने घेतली जाणार नाही. तसेच त्या संघाच्याविषयी आमच्याकडे कसलीच चौकशी करु नये.
5. हा क्रिकेटचा संघ आहे. उगाच गाण्याच्या स्पर्धा, नाचकामाचे कार्यक्रम, पाणपोईचे उद्घाटन, नव्या दुकानाची चित्रफीत कापणे ह्या आणि अशाच इतर कामांसाठी खेळाडुंची चौकशी अथवा मागणी करु नये.
6. क्रिकेट हा एक खेळ आहे ह्याचे भान ठेवावे, आम्ही मॅचफिक्सींग करत नसल्याने जिंकण्याची कसलीच गॅरेंटी देता येणार नाही.
7. देणग्या मागणारे, गौरवनिधी सामने आयोजीत करणारे, सर्व्हे करणारे, फुकटात जाहीरातीसाठी कार्यक्रमाला हजरी लावण्याची विनंती करण्याची शिष्ठमंडळे आदी तत्सम व्यक्ती किंवा संस्था ह्यांना सक्त प्रवेश बंदी आहे, ह्यात कोणत्याही कारणास्तव बदल होणार नाही.
8. आमचे प्रतिस्पर्धी संघ कमी किमतीत खेळत असल्याच्या बढाया आमच्यासमोर मानु नये. आमचे इथे क्वालिटीला प्राधान्य असल्याने कमी किमतीत सामना खेळवण्याचा विचार केला जाणार नाही.
9. आपण आमच्या खेळाबद्दल समाधानी असाल तर इतरांना सांगा, नसताल तर योग्य आणि सभ्य शब्दात आम्हाला सांगा, योग्य दखल घेतली जाईल.
10. आमचेकडे शाळकरी संघांना ट्रेनिंग दिले जात नाही
11. आमच्याशी ठरलेल्या करारानुसार सामना झाल्यावर आमच्याकडुन सदिच्छा म्हणुन खेळाडुंचे टी-शर्ट्स, ट्रॅक सुट्स, टोप्या, बॅटी, चेंडु अथवा तत्सम कुठलेही किमती सामान भेट मिळणार नाही. उगाच हावरटपणा करु नये.

ता.क.: बाकी सुचतील तशा नंतर अ‍ॅड करुच ...
तुर्तास एवढेच.

प्रेरणा : काही फॉर्वर्डेड मेल्स आणि पुणेरीपाटी.कॉम

Monday, March 8, 2010

महिला दिन ... "इव्हेंट" की "तळमळ" ?

आज महिला दिन.
रोजच्या आयुष्यात असंख्य रुपाने आणि हातांनी आपल्याला उपयोगी पडणार्‍या महिलांच्या कष्टाची जाण आणि त्याला जमेल तशी मानवंदना म्हणुन "महिला दिन" साजरा करणार्‍याचे ठरले. वरकर्णी पाहता त्यात चुकीचे असे काही नाही.

ह्यातुन जे काही चांगले घडते आहे त्याचे आम्हाला नक्कीच कौतुक आहे पण हे सर्व पाहताना मनात 'महिला दिन' हा दिवस पण "इव्हेंट" बनवुन त्याचा बाजार मांडला जातोय काय अशी आजकाल शंका यायला लागली.

गेल्या ३-४ दिवसांपासुन पेपरवाल्यांनी ह्या दिवसाची प्रचंड जाहिरातबाजी सुरु केली, त्यांच्या स्वतःच्या खास पुरवण्याही आज पेपराबरोबर आल्या. नेहमीप्रमाणे त्यात काही अपवाद वगळता गेल्यावेळी झळकलेल्या सुप्रसिद्ध (?) महिला ह्यावेळीही झळकताना दिसल्या. तेच सिनेमा, मॉडेलिंगमधले नेहमीचे प्लास्टिकचे चेहरे, तेच यशस्वी उद्योजिका वगैरे, त्यात जुन्या ३-४ क्रिडापटु, अजुन अशाच विविध क्षेत्रात काम करणार्‍या नेहमीच्याच यशस्वी कलाकारांना आज पुन्हा फ्रंटपेजवर पाहुन अखेर महिलादिनाचाही "इव्हेंट" झाल्याचे कळुन आले.
आता उद्या अजुन पंतप्रधान / राष्ट्रपती / इतर उच्चपदस्थ यांची महिलांबरोबर किंवा एखाद्या 'एन जी ओ' ने आयोजित केलेल्या कार्यक्रमात काढलेली छायाचित्रे, लोकल मिडियातुन लोकल एखाद्या बड्या धेंडाच्या चमच्यांनी ह्या निमित्ताने केलेला त्याचा उदोउदो, ह्या निमित्ताने महिला डॉमिनिटेड पेज-३ पार्ट्या ( दचकु नका, अशा जाहिराती होत्या ) वगैरे पहायची तयारी ठेवली आहे.

पण ह्या सर्व घोळातुन सर्वसामान्य महिलेच्या आयुष्यात नक्की काय फरक पडतो आहे ?
'महिला दिन' साजरा करणे म्हणजे केवळ गोड गोड संदेश देऊन समारंभ करणे अशा खुळात आपण किती दिवस राहणार आहोत ?
ज्यांना खरच मदतीची आणि सहानभुतीची गरज आहे अशा महिलांपर्यंत आपण केवळ ह्या महिलादिनाच्या निमित्ताने तरी पोचणार आहोत की नाही ?

- अजुनही भारतातल्या कित्येक खेड्यात आणि बर्‍यापैकी शहरातही सासुरवास किंवा सासरी केला जाणारा छळ ही प्रमुख समस्या आहे. त्याच्या अनुषंगाने हे महिलादिनवाले काय करतात ?
- रोजच्या प्रवासात, सामाजिक आयुष्यात अनेक प्रकारचे लैंगिक, मानसिक, शारिरीक अहवेलना आणि शोषण सहन करत आपले आयुष्य जगणा-या महिलांसाठी आपण आता तरी "सेफ झोन" तयार करणार आहोत की नाही ?
- अवघ्या ५ वर्ष्याच्या चिमुरडीपासुन ते थेट ७० वर्षाच्या म्हातारीवर बलात्काराच्या घटना मिडियामधुन येत असताना ह्या महिलादिनाची उपयुक्तता आणि यशस्विता ह्यावरच प्रश्नचिन्ह नाही का उभे रहात ?
( कालच कुर्ल्याला एका ९ वर्षाच्या मुलीवर बलात्कार करुन तिचा खुन केल्याची घटना महिलादिनाच्या पुर्वसंध्येला समोर आली, ह्याबाबत महिलादिनवाले काय करणार आहेत ? सामान्य पब्लिकने कालच पोलिस स्टेशनवर हल्ला बोलुन आपला निषेध नोंदवला )
- शिक्षणाची समस्या आहेच, अजुनही स्त्री केवळ "चुल आणि मुल" ह्याएवढीच मर्यादित समजली जात असेल तर तिचा कसला आलाय महिलादिन वगैरे ?
- देशातल्या काही भागात मुलगी जन्माला येताच ते नको म्हणुन तिला मारुन टाकण्याची घ्रुणास्पद प्रथा आहे, त्याच्या प्रबोधनासाठी काही संस्था काम करत आहेत पण त्यांना मदत ह्या 'हाय प्रोफाईल महिलादिनवाल्यांनी' करायला नको का ?
- सुशिक्षित आणि नोकरदार वर्गात स्त्रीयांना भेडसावणारी आणि बहुसंख्यवेळा दाबुन टाकली जाणारी "लैंगिक शोषणाची समस्या" अजुनही तेवढीच बिकट आहे.
मग तरीपण कंपन्या काही कमिट्या स्थापन करुन आपले हात कसे झटकु शकतात ?
समोर आलेल्या किती केसेसमध्ये खरोखर निष्पक्षपाती निर्णय होतो ?
बहुसंख्यवेळा मानसिक त्रासाला कंटाळुन स्त्रीयांनीच जॉब बदलल्याचे दिसते, बाकी क्रिमिनल तसाच मोकाट फिरत असतो.

असे १ नाही हजारो प्रश्न आहेत.
त्यांचे गांभिर्य व त्यानिमित्ताने त्यातुन स्त्रीयांचे आयुष्य सुखकर होण्याला आपण काही सिरीयस विचार करणार आहोत की नुसताच इव्हेंट साजरा करत राहणार आहोत ?

असो.
आज आम्ही महिलादिनाच्या निमित्ताने काय पाहिले ते सांगतो :
- मस्त साड्यावगैरे नेसुन दागदागिने घालुन आणि नटुन "इव्हेंट" साजरा करणार्‍या महिला.
- काही हॉटेलात आज महिलांना म्हणे डिस्काऊंट आहे बिलावर
( डिडन्ट मेक्स सेन्स अ‍ॅट ऑल )
- कॉर्पोरेट कंपन्यांनी काय केले तर रांगोळी, फॅशन शो, डान्स, म्युसिक अशा स्पर्धा घेऊन त्याचाही "इव्हेंट" साजरा केला. ह्याच्या निमित्ताने 'एच आर' मधल्या वरिष्ठ मुलींनी कंपनीतल्या काही कनिष्ठ आणि नवशिक्या मुलींना भरपुर राबवुन 'महिलादिन' साजरा केला.
- छान छान आणि गोड गोड भाषणे झाली, काही बाहेरुन वक्ते आले होते, ह्यानिमित्ताने 'एच आर'च्या खात्यावर ४ गुण जास्त लागले.
- रोजच्या प्रवासात शुभेच्छांची देवाणघेवाण झाली व त्यानिमित्त्ताने कुणाकुनाच्या 'लुक्स'चे कौतुक झाले ...

थॅट्स इट, असा साजरा करतो आपण एक मह्त्वाचा दिवस ...

असो, तमाम महिलावर्गालाही आमच्याकडुन महिलादिनाच्या अनेक शुभेच्छा !!!

अवांतर :
ह्या निमित्ताने "मी मराठी" ह्या संकेतस्थळावर घडत असणारी चर्चा आपल्याला इथे पाहता येईल ....

Wednesday, February 24, 2010

काय म्हणता, तुम्ही देव पाहिला नाही ?

देवाशप्पथ ( पक्षी : सचिनशप्पथ ) सांगतो काल सकाळी उठल्यावर कालचा दिवस खुप भारी असेल असे अजिबात वाटले नव्हते, त्यात देवदर्शन होईल असे तर अजिबातच वाटले नव्हते. संध्याकाळच्या ५.३० ची वेळ, नेहमीप्रमाणे गडबडीत सर्व आवरुन घरी पळायच्या गतीतली आमची सवय. कामे फ़टाफ़ट उरकणे चालु होते, एका मित्राचा फ़ोन आला, तो नुकताच खाली कॊफ़ी प्यायच्या निमित्ताने ( पोरी पहायला ) गेला होता. तो म्हणत होता पटकन खाली ये, एक भारी घटना घडते आहे व ती पहायला भाग्य लागते.
जास्त आढेवेढे न घेता आम्ही हातातले काम सोडुन खाली मॊलमध्ये गेलो.

आणि काय सांगु दोस्तहो, काल चक्क देव पहायला मिळाला.
अगदी नक्की, तो देवच होता, त्याशिवाय काय अशा अचाट लीला तो इतक्या लिलया करु शकत होता.
ह्या देवाचे मायंदळ भक्त जमले होते दर्शनासाठी, जोरदार जयघोष चालु होता व देव आपल्या भक्तांना क्षणाक्षणाला काहीतरी नविन देऊन खुष करत होता.
शंकाच नाही, देवच होता तो.

काय म्हणता ?
देव कसा दिसतो ? तो कसा बोलतो ? तो कसा चालतो ? तो काय करतो ?
काय म्हणता ?
तुम्ही अजुन देव पाहिला नाही ?



अगदी जुनी घटना आहे पहा, काळ होता १९८८ चा, मुंबईच्या आझाद मैदानावर एका १४ वर्षाच्या तरुणाच्या रुपाने एका क्रिकेटमधल्या चमत्काराने ... छे छे देवानेच अवतार घेतला होता. त्याने व त्याच्या एका शाळकरी सोबत्याने मिळुन ह्या मैदानावर ६६४ धावांची रास रचली होती व ती ही नाबाद. भल्याभल्यांच्या तोंडात बोट घालायला लावणारी ही घटना होती व देवाच्या भावी चमत्कारांची ही फ़क्त एक झलक होती.
काय सांगता ? तुम्हाला आठवत नाही कोण होता तो ?
हे पहा जरा शेजारी कोण आहे ते ...



ही घटना आहे डिसेंबर १९८९, सियालकोट पाकिस्तान मधली एक कसोटी. १६ वर्षाचं एक कोवळं पोरं मैदानावर उतरतं. बेभान आणि टारगट पब्लिकची "दुध पिता बच्चा ... घर जा" नारेबाजी चालु, ह्या पोराचा त्याला खणखणीत फ़लंदाजीद्वारे तडाखेबंद प्रतिसाद. महान गोलंदाज अब्लुद कादिरचे ह्या पोराला उचकावणे व त्याच्या पुढच्या ओव्हरमध्ये ह्या मात्र १६ वर्षाच्या पोराने त्याला खणखणीत असे ४ षटकार आणि १ चौकार लगावणे.
काय म्हणता ? कोण होता तो मुलगा ?
अहो काय सांगु, सैतानांच्या असल्या गदारोळात धिरोदत्तपणे आपल्या टिमच्या मागे उभा राहणारा तो १६ वर्षाचा कोवळा मुलगा एक देवच होता.


सन १९९०, ऒगस्टचा महिना, भारताचा इंग्लड दौरा व त्यातली एक महत्वाची कसोटी. भारताच्या इनिंगची दुसरी वेळ, बरीच पडझड झालेली, भारत अलमोस्ट पराभवाच्या छायेत. एक पोरगा पुन्हा एकदा अफ़ाट धैर्याने एका भिंतीसारखा खेळपट्टीवर उभा राहतो व आपल्या नाबाद ११९ रनांच्या जोरावर भारताचा नक्की असलेला पराभव टाळुन कसोटी अनिर्णीत ठेऊन भारताची शान राखतो.
आख्ख्या गोकुळाचा डोलारा आपल्या बोटावर सावरणा-या भगवान कॄष्णासारखाच ह्या पोराचा करिष्मा !
आपल्या साथिदारांच्या मदतीसाठी धावुन येणारा व आख्खा डोलारा सावरणारा हा पोरगा देवासमच नव्हता का ?




नोव्हेंबर १९९३ मधल्या हिरोकपच्या पहिल्या सेमीफ़ायनलची गोष्ट, जवळजवळ ८० हजार प्रे़क्षकांसमोर भारत आणि द्क्षिण आफ़्रिकेची लढत, आफ़्रिकेला हव्या आहेत शेवटच्या शटकात ६ धावा त्या सामना जिंकुन दिमाखात फ़ायनलमध्ये प्रवेश करण्यासाठी. कर्णधार अझरुद्दिन समोर यक्षप्रश्न ! संघात कपिल, प्रभाकर, कुंबळे, जवागल श्रीनाथसारखे दिग्गज गोलंदाज, चेंडु दिला जातो एका नवख्या बदली गोलंदाजाकडे. ना ह्याचा विकेट घेण्याबाबतचा दबदबा वा धावा रोखण्याचा लौकिक. पण एक महान आश्चर्य घडते, आफ़्रिकेला ह्या नवख्या गोलंदाजाच्या ६ चेंडुत केवळ ३ धावा काढता येतात व सामना भारत खिषात टाकतो.
कोण होता हा बदली जादुगर गोलंदाज ?
कुरुक्षेत्रावर कौशल्याने आपल्या रथाचे सारथ्य करुन पार्थाला योग्य त्या वेळेस योग्य त्या ठिकाणी न्हेण्या-या भगवान श्रीकॄष्णासारखेच कौशल्य ह्या बदली गोलंदाजाने त्या वेळी दाखवुन आपल्या संघाची नाव एकदम व्यवस्थितपणे किना-याला लावली ना ?


फ़ेब-मार्च १९९६ चा मोसम, वेळ होती ती वर्ल्डकपची. कौरवांच्या लक्ष लक्ष सेनेत अनिर्बंध संचार करणा-या, जो समोर येईल त्याला आपल्या अतुलनीय आणि नेत्रदिपक पराक्रमाने नेस्तनाबुद करणा-या, अपराजीत अशा अर्जुनाप्रमाणे क्रिकेटमधल्या एका योद्ध्याचा धुमाकुळ आख्ख्या स्पर्धेत चालु होता. कोणत्याच संघाच्या कोणत्याच कर्णधाराचे डावपेच त्याला रोखण्यात यशस्वी झाले नव्हते, त्याच्याकडुन अर्जुनाच्या गांडीव धनुष्यातुन निघणा-या अगणित बाणासारखीच धावांची बरसात चालु होती व त्याखाली कित्येक गोलंदाजांची कत्तल घडत होती. २ शतके आणि ३ अर्ध शतकांच्या मदतीने त्या शुर वीराने ८७.१६ च्या सरासरीने ५२३ धावांचा पाऊस ह्या स्पर्धेत पाडला.
दैवातीत कार्यच हे, यासम हाच !



सन १९९८, मार्च महिना. जगजेत्ता ऒस्ट्रेलिया संघ भारतात आपल्या विजयाच्या अश्वमेध यज्ञाचा घोडा घेऊन आला होता, त्यांना रोखण्यात आत्तापर्यंत कोणत्याच क्रिकेट साम्राज्याला यश आले नव्हते, जिकडे हे जातील तिकडे समोरच्या संघाने त्यांना ’शरणचिठ्ठी’ लिहुन दिलेली असते. मात्र भारतात त्यांचे साफ़ पानीपत होते व कांगारु खालमानेने परत जातात, टेस्टमॆचमध्ये त्यांचा २-१ असा सरळ पराभव झालेला असतो. जरी ही मालिका हरभजनसिंगच्या जादुई फ़िरकीमुळे गाजली असली तरी फ़लंदाजीत एक सुर्य अखंड मालिकाभर तळपत होता. १ द्विशतक, २ शतके आणि १ अर्धशतक ह्यांच्या मदतीने त्याने कांगारुंच्या नाकात दम आणला होता.






ह्यावेळची युद्धभुमी होती ती म्हणजे क्रिकेटची पंढरी, काशी, मक्का, मदिना जे काही पवित्र असेल ते असे इंग्लंड, काळ होता 1999 च्या विश्वचषकाचा. ह्या महानायकाने आपल्या बॆटचे असे काही पाणी प्रतिस्पर्धी संघाला दाखवले की प्रतिस्पर्धी गोलंदाज ह्या लाटेत अक्षरश: वाहुन गेले.
ह्यावेळची एक उल्लेखनीय घटना म्हणजे ह्या दरम्यान त्याच्या वडिलांचे निधन झाले असताना वैयक्तिक दु:ख स्वत:पुरते वैयक्तिकच ठेवुन संघासाठी पुढच्या सामन्यात शतक झळकावले व त्यानंतर हे शतक आभाळाकडे बघत आपल्या वडिलांना अर्पण केले. देवाशप्पथ सांगतो त्या दिवशी अनेक रसिक त्याच्या बरोबरीने २ थेंब का होईना जरुर रडले असतील.
हाच सिलसिला त्याने पुढच्या २००३ च्या आफ्रिकेच्या वर्ल्ड कपमध्येही चालु ठेवला.
ह्यावेळी त्याने तडाखेबंद फलंदाजी करत त्याने ६७३ धावांची रास रचली, भारताला फायनलमध्ये घेऊन गेला.
त्याच्या ह्या महान कामगिरीमुळे कांगारु विश्वचषक जिंकुनसुद्धा हा "मालिकावीर" म्हणुन गौरवण्यात आला.


कसोटीत सर्वाधीक धावांचे आधी १३००० मग १४००० त्यानंतर आता १५००० धावा असे स्वत:चेच विक्रम मोडत राहणारा हा आमचा देव, कसोटीमध्ये सर्वाधिक अशा ४७ सेंच्यु-या झळकावणारा हा आमचा हिरो, २० वर्षाच्या प्रदिर्घ कारकिर्दीत १६६ कसोटी सामने खेळुन ५०+ ची अविश्वसनीय सरासरी असणारा हा फ़लंदाजांचा फ़लंदाज, ४४२ एकदिवसीय क्रिकेट सामन्यात खेळल्याची ह्याच्य नावावर नोंद, त्यातली सलग १८५ सामन्यांमध्ये विना विश्रांती खेळण्याचा भीमपराक्रम, एक दिवसीय सामन्यांमध्ये ४६ शतकांच्या जोरावर ४५+ च्या सरासरीने १७००० ह्य्न अधिक धावांची रास, २ वेळा संघाचे नेतॄत्व कठिण वेळी संभाळण्याची कामगिरी, केवळ चौकारांच्या मदतीने शतक करण्याची जादुई कामगिरी ( एका सामन्यात २५ चौकार ) , ६१ वेळा सामनावीर आणि १५ वेळा मालिकावीर ठरण्याचा झंझावत, सौरव गांगुलीसोबत ६२७१ रनांच्या भागिदारीचा अशक्यप्राय विश्वविक्रम, २ पद्म पुरस्कार १ अर्जुन पुरस्कार १ विस्डेनचा सन्मान आणि राजीव गांधी खेलरत्न सन्मान अशा अनेक सन्मानांची रास, सभ्य माणसांच्या क्रिकेट खेळामधला सर्वात सभ्य माणुस अशी ख्याती ...
किती लिहायचे आणि किती वगळायचे ?

पण काल एक आश्चर्य घडले, असे कधी झाले नव्हते आणि असे कधी होणार नाही. हे मर्त्य मानवाचे कामच नव्हे, अशा कामगिरीसाठी काही दैवी शक्ती हव्यात अशी एक समजुत.
एका एकदिवसीय सामन्यात १४७ चेंडुंच्या मोबदल्यात २०० नाबाद धावांचा विश्वविक्रम....
जे स्वप्नातली पाहिले नव्हते ते याची देही याची डोळा अनुभवायास मिळाले.
भरुन पावलो, धन्य झालो !
आमच्या पुढच्या पिढीला "आम्ही सचिनची एक दिवसीय सामन्यामधली डब्बल सेंच्युरी पाहिली" ही आठवण सांगत आम्ही आयुष्यभर सुखी राहु ...!!!

"झाले बहु, होतील ही बहु,परंतु यासम हाच !!! "



आणि काय म्हणता ?
एवढे समळे पाहुन तुम्ही म्हणता तुम्ही अजुन देव पाहिला नाही ?
आम्ही काल देव पाहिला व त्याच्या दैवी चमत्काराने आम्ही भरुन पावलो, ह्या क्रिकेटप्रेमी जन्माचे सार्थक झाले !

वि.सु. : सर्व प्रतिमा आणि सांखिकी आंतरजालावरुन साभार .....